Helweek dondvrdg….

Lang verwacht, hoe was die donderdag…

Ik begon de donderdag bomvol energie, ik had goed geslapen (wat wil je, als je weet dat je daarna 41 uur op gaat blijven) en had zin in deze spannende dag.

Lekker sporten met Ivo die ons – ik vermoed om het groepsgevoel te versterken – met een hoop spullen rond liet rennen over Strijp-S. Als echte mariniers sjouwden we vrolijk alle zandzakken, gewichten, ballen en een heel groot dik touw mee.

“Zouden jullie die dames niet eens aflossen, hoe lang lopen zij al met 20 kilo”

– thanks Ivo!

 

 

Daarna volgt een circuitje, met die spullen uiteraard, en een hoop buikspieroefeningen.

Let’s get this day started!

Maar die middag zakt mijn energielevel alweer tot een dieptepunt, ik kom de dag nauwelijks door. Hoe moet dat nou vanavond?!

De nacht

Het is half 4 ’s ochtends terwijl ik dit schrijf, ik ben al bijna 24 uur wakker. Alles doet pijn. M’n hoofd bonkt, m’n keel en oren doen pijn en m’n ogen vallen dicht.

Word ik ziek? Of is dit wat een nacht doorwerken met je doet?

Maar, ook positief bericht! Ik heb alle administratie van mezelf en m’n broertje gedaan, m’n hele huis van onder tot boven gepoetst en gedweild – waar ik wel zo’n gruwelijke hekel aan heb -, ik heb kabels weggewerkt, m’n kledingkast opgeruimd, een nee-nee sticker op m’n deur, een nieuwe krassenvanger op m’n telefoon en nu ben ik aan het bloggen. Het is was een productieve nacht!

Wat een rare gewaarwording is dit. In het begin was ik niet te stoppen. Bam, al mijn actiepunten achter elkaar. Maar niet veel later werd ik gruwelijk moe en kon m’n ogen nauwelijks open houden, daarna leek ik wel óver mijn slaap heen te zijn en nu val ik weer bijna in slaap. DOORGAAN is het devies, zolang je door blijft gaan voel je niet wat er met je aan de hand is.

Om 4 uur ben ik in m’n bed gaan liggen. 1 uurtje slapen voor ik weer op moet om weer met m’n matties te bikkelen op Strijp-S. Ik ben blij ze te zien, ook al kijkt iedereen wat drowsy uit z’n ogen. Het rondje rennen lukt me nog wel, maar mijn lichaam doet zoveel pijn. M’n nek zit hartstikke vast, griep knocking on my door.

SLAPEN!

Een paar uurtjes geef ik mezelf, om daarna – ook al was ik van plan naar kantoor te gaan – thuis te werken. Mijn perceptie van vermoeidheid is inderdaad wel wat veranderd, holy moly, wat ben ik moe!

Om 5 uur mag dan eindelijk mijn laptop dicht. Een dutje op de bank, eten, luieren en dan weer naar bed.

I’m out.

Om af te sluiten nog een leuke anekdote.
Ik wilde mezelf vrijdagochtend na een week hard werken verwennen met pannenkoeken. En jawel, mijn beslagkom vloog uit m’n hand met als gevolg dat het beslag overal zat. Mijn net-gepoetste keuken compleet onder het beslag. De muren, het aanrecht, de vloer en ikzelf uiteraard. Thanks…

Meer van hetzelfde

One thought on “Helweek dondvrdg….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *